Zespół badawczy kanadyjskiej firmy Canopy Growth Corporation opublikował wyniki badań sprawdzających, jak kannabinoidy wpływają na zdrowe koty domowe. Eksperyment weryfikował bezpieczeństwo i tolerancję farmakologiczną THC i CBD, podawanych osobno i w połączeniu.

26 marca w „Journal of Feline Medicine and Surgery” ukazała się artykuł Safety and tolerability of escalating cannabinoid doses in healthy cats, który opisuje pierwsze tego typu badanie sprawdzające wspomniany wpływ kannabinoidów na koty w kontrowanych warunkach. Może pomóc to lekarzom weterynarii przy ustalaniu dawek kannabidiolu podczas ewentualnej terapii, jak również rozpoznawaniu objawów zatrucia tetrahydrokannabinolem[1]Kulpa J. E. i inni, Safety and tolerability of escalating cannabinoid doses in healthy cats, „Journal of Feline Medicine and Surgery”, 2021, DOI: 10.1177/1098612X211004215.. Według jednego z artykułów opublikowanych w 2004 roku na łamach„Archivio Veterinario Italiano” jedną z przyczyn zatruć u zwierząt domowych było przypadkowe spożycie konopi[2]Caloni F. i inni, Epidemiologia degli avvelenamenti degli animali domestici in Italia anni 2000-2002. Casistica del centro antiveleni di Milano, „Archivio Veterinario Italiano”, 2004, 55, 1-6. (o tej pracy wspomniałem już we wpisie Konopie w polskiej nauce (cz. 1)). Nieznajomość języka włoskiego sprawia, że nie jestem w stanie podjąć próby weryfikacji tych informacji. Już wcześniej zwrócono uwagę, że taka hipotetyczna sytuacja nie różni się od zjadania przez zwierzęta domowe czekolady czy leków należących do właścicieli[3]Stogdale L., January Veterinary Medical Ethics – Cannabinoids to treat dogs and cats, „The Canadian Veterinary Journal”, 60 (4), 2019, s. 345, PMID: 30992588, PMCID: PMC6417608 [dostęp 2021-04-06].. W takich przypadkach chodziło być może o spożycie wypieków z dodatkiem kannabinoidów, (połknięcie jointa, wbrew różnym dowodom anegdotycznym [Wikipedia], nie może dać efektów psychoaktywnych). Innym wytłumaczeniem jest ekspozycja na dym marihuanowy. Tak było w przypadku pewnego polskiego kotka, który został przywieziony do kliniki weterynaryjnej przez właścicielkę zaniepokojoną jego zachowaniem, m.in. roztargnieniem i wzmożonym pragnieniem, ale również agresją. Podczas dwutygodniowej obserwacji zwierzę zachowywało się normalnie. Po wypisaniu z kliniki szybko do niej wróciło. Okazało się, że partner właścicielki pod jej nieobecność wydmuchiwał dym marihuanowy prosto w twarz kotka[4]Agnieszka Janeczek i inni, Marijuana intoxication in a cat, „Acta Veterinaria Scandinavica”, 60 (1), 2018, s. 44, DOI: 10.1186/s13028-018-0398-0, PMID: 29996908, PMCID: PMC6042427..

Podczas badania 20 kotów zostało podzielonych na pięć grup. Pierwszej podawano placebo w postaci oleju słonecznikowego, drugiej placebo w postaci oleju trójglicerydowego o średniej długości łańcucha, trzeciej THC, czwartej CBD, piątej zaś CBD i THC w stosunku 1,5:1. Kannabinoidy podawane grupie trzeciej i czwartej były rozpuszczone w tym samym oleju, który podawano grupie drugiej jako placebo. Kannabinoidy podawane grupie piątej były rozpuszczone w oleju słonecznikowym, który podawany był jako placebo w grupie pierwszej. Jedenaście coraz większych dawek (naturalnie nie w przypadku placebo) podawanych było co trzy dni, doustnie i na czczo. Profil bezpieczeństwa kannabinoidów oceniany był na podstawie obserwacji klinicznych oraz badań diagnostycznych: morfologii krwi i chemii klinicznej.

Dawki maksymalne wynosiły 30,5 mg/kg w przypadku CBD, 41,5 mg/kg w przypadku THC oraz 13:8,4 mg/kg w przypadku połączenia CBD i THC. Działania niepożądane ocenione zostały jako łagodne. Ustępowały one samoczynnie, bez interwencji medycznej. W grupach otrzymujących olej trójglicerydowy częściej obserwowano działania niepożądane ze strony układ pokarmowego (ten eufemizm użyty w abstrakcie znaczy tyle, że koty wymiotowały). W grupach otrzymujących THC lub połączenie CBD i THC częściej obserwowano działania niepożądane o charakterze sprawnościowym, neurologicznym i okulistycznym. Podczas badań diagnostycznych nie odnotowano istotnych klinicznie zmian.

Tutaj znajdziecie tabelę wyszczególniającą działania niepożądane i zmiany w zachowaniu (w języku angielskim).

Żeby nie było może tak pesymistycznie: istnieją obiecujące dowody na skuteczność stosowania kannabinoidów w leczeniu mięsaka ekstraktem z konopi, który w tym przypadku pomógł też przeciwbólowo[5]Buranakarn V,. Sarcoma Cancer Treatment using Extracted Cannabis Oil in Cat, „International Journal of Science and Innovative Technology”, 1 (3), 2020, s. 35–40..

PS. Przy okazji pisania tego wpisu zdałem sobie sprawę, że skrót CBD możne oznaczać również m.in. przewlekłą chorobę oskrzeli (ang. chronic bronchial disease).

Kącik muzyczny

Koty Pablopava i Ludzików z albumu „Polor” (Karrot Kommando, 2014). Miejmy nadzieję, że 20 kwietnia przynajmniej będzie już ciepło, bo na złagodzenie ograniczeń chyba nie mamy co liczyć.

[Fotografia tytułowa: Gatto che approfitta del sole per scaldarsi nel Castello; autor: Andrea Pravettoni z Mantegazza, Vanzago; licencja: Creative Commons Uznanie autorstwa 2.0.]

Przypisy

Przypisy
1 Kulpa J. E. i inni, Safety and tolerability of escalating cannabinoid doses in healthy cats, „Journal of Feline Medicine and Surgery”, 2021, DOI: 10.1177/1098612X211004215.
2 Caloni F. i inni, Epidemiologia degli avvelenamenti degli animali domestici in Italia anni 2000-2002. Casistica del centro antiveleni di Milano, „Archivio Veterinario Italiano”, 2004, 55, 1-6.
3 Stogdale L., January Veterinary Medical Ethics – Cannabinoids to treat dogs and cats, „The Canadian Veterinary Journal”, 60 (4), 2019, s. 345, PMID: 30992588, PMCID: PMC6417608 [dostęp 2021-04-06].
4 Agnieszka Janeczek i inni, Marijuana intoxication in a cat, „Acta Veterinaria Scandinavica”, 60 (1), 2018, s. 44, DOI: 10.1186/s13028-018-0398-0, PMID: 29996908, PMCID: PMC6042427.
5 Buranakarn V,. Sarcoma Cancer Treatment using Extracted Cannabis Oil in Cat, „International Journal of Science and Innovative Technology”, 1 (3), 2020, s. 35–40.

0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Avatar placeholder

Twój adres email nie zostanie opublikowany.